پنجم اسفند، روز بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی و روز مهندس گرامی باد

پنجم اسفند، روز بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی و روز مهندس گرامی باد

پنجم اسفند، روز بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی و روز مهندس گرامی باد

خواجه نصیرالدین طوسی که بود؟

‘ابو جعفر محمد بن محمد بن حسن طوسی مشهور به خواجه نصیرالدین دانشمند، ستاره شناس، پزشک، شاعر، ریاضی دان، فیلسوف، متکلم، فقیه، منجم ، معمار ایرانی است. وی در سال‌ ۵۹۷ هجری‌ در طوس‌ متولد شد . روز تولد خواجه نصیرالدین طوسی این دانشمند بزرگ، پنجم اسفند روز مهندس نام گذاری شده است.

آثار خواجه نصیرالدین

خواجه نصیرالدین احیاگر فلسفه و مبتکر روش فلسفی در کلام شیعه نام برده شده است. او آثار بسیاری را در علوم مختلف به نگارش درآورد که اخلاق ناصری، تجرید العقاید، زیج ایلخانی، اوصاف الاشراف، اساسُ الاقتباس و تذکره نصیریه و بیش از ۶۰ اثر دیگر در اصول دین، منطق، هندسه، هیئت، نجوم، عروض و شعر از آن جمله‏ اند. وی همچنین رصدخانه مراغه و در کنار آن کتابخانه مراغه را با بیش از ۴۰۰ هزار جلد کتاب بنا نهاد.خواجه نصیر طوسی را در علم، همتای بوعلی سینا دانسته‌اند؛ با این تفاوت که ابن سینا در طب سرآمد بود و خواجه‌نصیر در ریاضیات. وی یکی از گسترش دهندگان علم مثلثات بود که در قرن ۱۶ میلادی کتاب‌های مثلثات او به زبان فرانسه ترجمه شده است.

 شاگردان خواجه نصیرالدین طوسی

شاگردان بسیاری از محضر خواجه کسب علم نموده اند که از معروف ترین آنان میتوان به علامه حلی  و ابن میثم بحرانی، قطب الدین شیرازی و عماد الدین حربوی اشاره کرد.

خواجه نصیرالدین چند سال پس از حمله سپاه چنگیزخان مغول، به قلعه اسماعیلیه پناه برد و در آن‏جا نیز از تالیف و نگارش باز نایستاد. با پیروزی سپاهیان  مغول بر اسماعیلیان، او به خدمت هولاکوخان فرمانروای مغول پیوست و با استفاده از نفوذ خود، از کشتار مردم و دانشمندان و تخریب آثار فرهنگی و علمی و غارت شهرها و روستاها جلوگیری کرد.

در گذشت خواجه نصیرالدین طوسی

خواجه طول عمر ۷۵ ساله داشت و در سال ۶۷۲ هجری‌ در کاظمین‌ چشم از جهان فرو بست. و در کاظمین و در جوار مرقد مطهر امام کاظم (ع) و حضرت جواد(ع) به خاک سپرده شد.

شاگردان او اصرار داشتند  تا آیه یا بیتی از اشعارش را روی سنگ قبر بنویسند تا صاحب قبر قابل شناسایی باشد اما خواجه نصیر مخالفت کرده و می‌فرماید:

تنها اسم مرا روی سنگ قبر بنویسد زیرا وقتی قبر من در جوار این دو امام است شایسته نیست جمله ای مبنی بر بزرگداشت من روی قبر نوشته شود. اگر هم خواستید چیزی بنویسید، این آیه از قرآن کریم باشد: “و کلبهم باسط ذراعیه بالوصید، سوره کهف، آیه ۱۷؛ مربوط به حکایت اصحاب کهف و سگ آنها است که در دم غار نشسته است”.

 او با تمام خدمات علمی و فرهنگی که به عالم تشیع کرده می گوید: “من همچون سگ اصحاب کهف در آستانه مزار ائمه در شهر کاظمین زانو زده‌ام”