شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)

درباره حضرت فاطمه (س)

فاطمه زهرا (س) در تاریخ ۲۰ جمادی الثانی سال پنجم بعد از بعثت در مکه چشم به جهان گشود و به روایتی در روز  ۱۳ جمادی الاولی یا سوم جمادی الثانی سال یازدهم هجری، در سن ۱۸ سالگی درشهر مدینه به شهادت رسید.

نام پدر فاطمه (س) رسول گرامی اسلام محمد (ص) است مادر حضرتش خدیجه، از زنان بزرگ زادگان قریش بوده است. او اولین زنی است که به اسلام روی آورد و مسلمان شد. سپس تمام اموال و دارایی های خود را برای خدمت رسانی به اسلام و مسلمین صرف کرد. البته خدیجه در دوران جاهلیت نیز به پاکدامنی معروف بود و  مردم قریش او را با نام  طاهره به معنی (پاکیزه)  می‌نامیدند.

 فاطمه (ع) بعد از تولد، و به قدرت الهی لب به سخن گشود و گفت: “شهادت می‌دهم که جز خدا، الهی نیست و پدرم رسول خدا و آقای پیامبران است و شوهرم سرور اوصیاء و فرزندانم (دو فرزندم) سرور نوادگان می‌باشند.” مفسران شیعه و تعدادی از بزرگان اهل تسنن اولین سوره کوثر را به فاطمه (ع) تطبیق نموده‌اند و ایشان را باعث خیر و برکت و کسترش پیامبر اکرم ذکر نموده اند.

کنیه و القاب حضرت فاطمه (س)

فاطمه، به معنی بریده شده و جدا شده می‌باشد و علت نامگذاری بر طبق احادیث نبوی، آنست که: پیروان فاطمه (ع) از آتش دوزخ بریده، جدا شده و برکنارند.از مشهورترین القاب حضرت فاطمه (س)، «زهرا» به معنی درخشنده و روشن است، و از برای ایشان القاب و صفات متعددی همچون ، صدیقه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، مبارکه و بتول ذکر شده است.

امام صادق (ع) میفرمایند: “چون دخت پیامبر در محرابش می‌ایستاد و مشغول عبادت می‌شد، نورش برای اهل آسمان می‌درخشید، همانطور که نور ستارگان برای اهل زمین می‌درخشد.”

کنیه معروف فاطمه (ع)  اُمّ ابی‌ها ، و اُمّ الحسن، اُمّ الحسین، اُمّ المحسن، اُمّ الائمه، اُمّ‌الخیره، اُمّ‌الأخیار، اُمّ‌الفضایل، اُمّ‌الأزهار، اُمّ‌العلوم و اُمّ‌الأسماء و ابن بابویه به روایت امام جعفر صادق (ع) فاطمه (س) را ۹ اسم است نزد خدا : فاطمه، صدیقه، مبارکه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، محدّثه و زهراء.

تسبیحات حضرت فاطمه
تسبیح معروف حضرت فاطمه (س) که فضیلت آن بسیار است . هر کس در خواندن این ذکر مداومت کند عاقبت به خیر میشود :  ۳۴ مرتبه اللّهُ اَکبَرُ، ۳۳ مرتبه اَلْحمدُللّه و ۳۳ مرتبه سُبْحانَ اللّه است همچنین به خواندن آن بعد از هر نماز تاکید شده است.

وصیت حضرت فاطمه زهرا (س)

 در زمانی که  فاطمه (س) بیمار بود حضرت علی (ع)  را نزد خویش فرا خواند و به ایشان وصیت کرد که بعد از فوتش، فاطمه (ع) را شبانه غسل و کفن نمایند و شبانه نیز دفن کنند و هیچ یک  از کسانی که در حق او ستم کرده اند، در مراسم تدفین و نماز خواندن بر سر جنازه آن حضرت حضور نداشته باشند.

شهادت حضرت فاطمه (س)

در روز سوم جمادی الثانی سال یازدهم هجری حضرت فاطمه (س) به ام ‏سلمه فرمود: برایم آبى بیاور تا با آن غسل کنم، ام‏ سلمه آب را آورد و او غسل کرد و جامه پاکى پوشید، و دستور داد بسترش را در اتاق بگستراند، به طرف راستش رو به قبله خوابید و دست راستش را زیر صورتش گذاشت .اتفاقات تلخ و ناگوار،  همچنین دوری از پدر و شرایط سخت جسمی حضرت زهرا (س)  را به بستر بیماری کشاند. ایشان بر اثر حوادث هجوم به خانه ایشان، در حالی که سن آن حضرت ۱۸ سال بیشتر نبود  به شهادت رسید؛ و طبق روایات ۹۵ روز بعد از رسول اکرم در این دنیا زندگی کرد.

امام حسن (ع) خطاب به مغیره بن شعبه فرمود: “تو مادرم را زده و مصدوم و مجروح ساختى، تا اینکه او بچه ‏اش را سقط کرد.”

امام صادق (ع) در باره علت بیمارى و شهادت فاطمه (س) مى‏‌فرمایند: “دلیل  شهادت فاطمه (س) این بود که قنفذ (غلام خلیفه دوم) با غلاف شمشیر او را زده و بچه ‏اش را کشت و مادرم از این جهت به بستر بیمارى افتاد.”

پیامبر اکرم (ص)، “دخترم فاطمه بزرگ بانوی زنان جهانیان است.”